De Ivoormeeuw is nog mooier dan ik dacht, 220815

27 augustus

Winters weer. ’s Ochtends koud door een noordelijke wind, ’s middags lekker want we zitten in de luwte in de zon. Zweten als we moeten lopen naar de meertjes die we nog bemonsteren bij een zuidwestelijke fjord. Nog twee bemonsterd en dat maakt een mooie serie compleet.

’s Ochtends hebben we daar al de laatste soort die iedereen nog graag wou zien, ook echt gezien ca. 20 Beluga’s. De omgeving is hier fantastisch, indrukwekkend, bijzonder, te gek. Eigenlijk schieten superlatieven te kort zo mooi is het hier.

Verder vandaag naast al die prachtige landschappen nog aardig wat Papegaaiduikers, Grote, Middelste en Kleine Jagers, volop jonge Drieteenmeeuwen, Grote Burgemeesters etc.

Morgen is alweer de laatste dag alhier. We arriveren ergens vroeg in de ochtend weer bij Longyearbyen. Daar hebben we dan nog een soort symposium en een slotdiner als ik het allemaal goed begrepen heb. Nu maar hopen dat daar geen IJsberen roet in het eten gooien.

Zaterdag ochtend vroeg 4.40 uur vertrek ik vanaf hier richting Oslo, vandaar naar Kopenhagen en dan begin van de middag op Schiphol. Zal wel vreemd zijn om weer in de bewoonde wereld te komen na drie weken Spitsbergen.

26 augustus deel twee

Na ons zodiac-tour bij Andreetangen zijn we langs de zuidkant van Edgeøya westwaarts gevaren. De wind is zo goed als gaan liggen en de zee ligt er prachtig bij onder een winters zonnetje. Dat biedt de mogelijkheid om walvissen, robben en Kleine Alken te zien. Met name de laatste zagen we tot nu toe eigenlijk alleen maar snel voorbij vliegen. Nu zie je prachtig kleine groepjes foerageren op zee. Ook Gewone Vinvissen en Dwergvinvissen laten zich zien evenals groepjes tot een tiental Zadelrobben.

Rustende IJsbeer zuid Edgeøya, 260815

26 augustus

Gisteravond ca. 23.20 uur de zon onder zien gaan. Het zou de eerste keer zijn dat de zon in zijn geheel achter de horizon verdween. Het duurde echter vrij lang voordat ie weer opkwam. Leek me te lang voor zo’n eerste keer. Toch zou het volgens Peter Kuipers Munnike kunnen. Ligt aan de definitie van wat je een zonsondergang noemt. Het zal wel.

Vandaag prachtig weer. Echter er zitten beren op de weg. Op de plek waar we willen landen bij Andreetangen is een IJsbeer gezien en dan kun je een landing wel vergeten is ons nu wel duidelijk. In plaats daarvan een zodiac toer. De twee IJsberen en de grote groep Walrussen vergoeden veel, maar niet alles. Liever hadden we nog wat plekken aan land bekeken. Verder nog een Papegaaiduiker, Kleine Alk, ca 15 IJseenden, Noordse Sterns met jongen etc.

Rendier vrouwtje met jong, Martinodden 250815

25 augustus

Mijn been voelt een stuk beter aan. Dus maar weer mee aan wal. Na een mistige koude ochtend trekt het helemaal open en wordt het zonnig. Nog wel koud, want de heldere lucht komt uit het noorden. Je kunt nu meer dan 100 km ver kijken!

Met Mennobart meegegaan om te helpen bij het samplen van meertjes. We waren met een mooi klein groepje. Heerlijk rustig en iedereen kon lekker zijn onderzoek aan springstaarten, paddenstoelen dan wel mossen doen.

Voor vertrek had ik al een aantal Zadelrobben gezien. Prachtige beesten. Ze zwemmen vaak als Zeeotters op de rug, dat lieten ze nu ook heel mooi zien. Op weg naar onze landingsplek kwam een drietal Walrussen voorbij. Aan land o.a. 3 Roodkeelduikers, meerdere Rendieren, Brandganzen, Kleine Rietganzen, Paarse strandlopers en Sneeuwgorzen.

24 augustus

Nog steeds last van mijn been.

Vanochtend eerst nog een paar onderzoekers afgezet bij Kapp Lee. Daar gaan ze o.a. verder met vegetatiekartering. Wij varen de doorgang tussen Edgeøya en Barentsøya in. Het is (eindelijk?) koud. Dikke bewolking, mist, motregen, lage temperatuur en nog een beetje wind. Ingrediënten voor een noordpool-gevoel. Dat mag ook wel als je zo ver ten noorden van de poolcirkel zit. Vorige week was het eigenlijk belachelijk warm. Zwetend onder een strakblauwe lucht liepen we door Rosenbergdalen.

Vandaag terwijl we voeren heb ik bij de vogeltellers van Imares voor op het schip gestaan. We zagen de ‘gewone’ soorten: Noordse Stormvogel, Drieteenmeeuw, Zwarte Zeekoet, Paarse Strandloper, Middelste en Kleine Jagers. Maar ook een aantal Ringelrobben en een Baardrob. Als klap op de vuurpijl nog een moeder IJsbeer die met twee jongen overstak van Edgeøya naar Barentsøya. Bij de landingsplek op Barentsøya liep vervolgens ook nog een IJsbeer die er voor zorgde dat er niet aan land gegaan kon worden.

23 augustus

Mijn been wil nog steeds niet. Dus vandaag blijf ik aan boord.

De ochtend begint al vroeg voor me. Om ca zes uur naar het toilet en dan zie ik dat het hele schip omgeven is met IJS. Ongelooflijk zo mooi. Ik heb me aangekleed en vervolgens heb ik anderhalf uur in mijn eentje aan dek gestaan. Stilletjes genoten van het langzaam voorbij stromende ijs. Wat een kleuren, wat een vormen. Onvoorstelbaar, niet te beschrijven. Ik heb veel foto’s, maar die geven maar voor een klein deel weer hoe indrukwekkend dit schouwspel was.

Inmiddels zijn we uit het ijsveld gevaren en zitten nu eind van de middag ten noorden van Barentsøya. Hier gaat een aantal groepen aan land om te genieten, maar ook om onderzoek te doen.

Inmiddels is er al veel gebeurd. Gisteren heeft een ploeg van de universiteit in Utrecht een weerstation op een gletsjer geplaats. De NOS heeft daar mooie beelden van gemaakt die we vanochtend hebben bekeken. De vegetatiemensen hebben ook al waardevolle inventarisaties gedaan. Daarnaast zijn er al veel watermonsters e.d. genomen die later in Nederland verder onderzocht zullen worden. De vogeltellers hebben voor op het schip al veel materiaal verzameld met betrekking tot de verspreiding van zeevogels in dit deel van Spitsbergen. De telling van de Ivoormeeuwen kolonie gisteren geeft weer een beetje meer inzicht in de biologie van deze hoog arctische soort.  En zo worden beetje bij beetje data verzameld tijdens deze expeditie.

Voor zover ik het tot nu toe gehoord heb, vermaken de aanwezige toeristen zich ook optimaal. Ze krijgen natuurlijk veel meer kennis mee over het leven rondom ons dan tijdens een standaard cruise in dit soort gebieden.

22 augustus

Vandaag zou ik weet met de ‘verre’ groep mee aan de andere kant van de watermassa tussen het ‘vaste’land van Spitsbergen en Edgeøya. Deze groep is op zoek gegaan naar broedplekken van Ivoormeeuwen. Echter, gisteren heb ik me blijkbaar ergens aan gestoten met mijn linker scheenbeen. Ik voelde dat gisteravond wel een beetje maar vanochtend werd de pijn, terwijl ik rustig aan boord aan het lopen was, steeds erger. Ik voelde eigenlijk zelf wel dat ik zo niet mee kon door het sterk geaccidenteerd terrein. Toch maar even bij de dokter gecheckt. Die raadde me inderdaad rust aan. Dus mee met de rustigste groep, maar zelfs daar was ik al de beperkende factor. Flink balen. Maar wel blij dat ik niet toch met die verre groep meegegaan ben.

Gelukkig zagen we langs de kust prachtig een aantal Ivoormeeuwen. Dat maakte het wel een beetje veel goed.

Walrus bij het oude huis van de Nederlandse Spitsbergenonderzoekers, Edgeøya 210815

21 augustus

Met Ko de Korte en 14 anderen het binnenland in gelopen. Lange tocht in tijd, niet in kilometers. In het type terrein dat je hier hebt schiet het gewoon niet op. Prachtige landschappen gezien. Voor de vogels hoef je zeker momenteel niet het binnenland in. Wel zien we meer dan 15 Rendieren, Sneeuwgorzen en her en der kleine groepjes Kleine Rietganzen. Langs de kust hadden we toen al een groep van 50-60 Walrussen gezien vlakbij de fundamenten van de hut waar Ko en zijn drie makkers in de winter 1968/69 14 maanden verbleven. In die tijd zaten hier rond Spitsbergen geen Walrussen. De populatie is zich nu aan het herstellen van de bejaging van eeuwen. Aan de kust houdt zich ook nog een IJsbeer op. Gelukkig heeft ie al iets te eten en heeft geen interesse in ons.

Het landschap is fantastisch hier in Rosenbergdalen. Prachtige door gletsjers afgesleten bergen, in de diepte een gletsjerrivier die duidelijk op de bodem van een oud gletsjerdal ligt en stilte. Hier is het echt stil. Geen geluiden van schepen in de verte, geen vliegtuigen in de lucht. Echte stilte. Prachtig.

donderdag 20 augustus

De reis is begonnen. Gisteren al lekker door de golven gegaan. Toen we de fjord uitvoeren kregen we met flinke deining te maken. Die zorgde ervoor dat een groot deel van de mensen meer of minder last kreeg van zeeziekte. Bij mij kwam het ook opzetten, maar door snel naar de hut te gaan en plat te gaan liggen kon ik voorkomen dat het te erg werd. Goed geslapen. Rond de middag hebben de zuidelijke punt van Spitsbergen gerond. Nu varen we naar het noordoosten. Op de plek waar we onze eerste landing hadden gepland liep (natuurlijk) een IJsbeer… Dus geen landing. Gelukkig kunnen we ons vermaken met de Noordse Stormvogels die continu langs de boot scheren. Ik zag ook al een Vorkstaartmeeuw, maar verder zie je naast die stormvogels alleen maar een enkele Drieteenmeeuw. Om de sleur te doorbreken werd er rond de middag een Noorse Vinvis waargenomen. Mooi zien spuiten en van de rug heb ik een duidelijk plaat kunnen schieten.

Begin van de middag een groep van een stuk of tien walvissen rond de boot: 5 Bultruggen, 4 Gewone Vinvissen en 1 Dwergvinvis. Spektakel voor zowel de toeristen als de onderzoekers.

In de loop van de middag zijn we op een noordelijker plek toch naar de kust gevaren. Hier een prachtige zeevogelkolonie met o.a. springende jonge Dikbekzeekoeten. Wat een spektakel!

Ook werd hier een zender van een IJsbeer gevonden op de kust.

Noordse Vinvis vlakbij de boot, 200815

met die regen wel prachtige regenbogen, Longyearbyen camping 190815

woensdag 19 augustus

Na een dag lummelen bij de camping en in Longyearbyen, daar onder meer het museum bezocht, is het ook vandaag weer een lummeldag. Vervelend is dat het bijna continu regent. Dus een kleine wandeling om nog even wat vogels te zien of de omgeving nog wat verder te verkennen is niet echt aantrekkelijk. Begin van de middag gaat onze bagage richting boot. Wij stappen rond 16.00 uur op. En dan gaat de expeditie echt van start. Het zal wat worden die eerste uren. Naast de regen is er ook nogal wat wind. Dat zal voor de monding van de fjord (Isfjorden) wel voor lekkere golfslag zorgen. Wanneer en hoe vaak we vervolgens aan land kunnen gaan hangt van twee belangrijke factoren af. In de eerste plaats kan de golfslag dusdanig zijn dat het onmogelijk is en in de tweede plaats kan er een IJsbeer lopen waardoor er geen sprake van aanlanding zal zijn. De kans op dat laatste lijkt redelijk groot. Er zijn de afgelopen dagen meerdere IJsberen gezien in het gebied waar we naar toe gaan de komende week. Wij vogelaars kunnen dan nog steeds vanaf de boot allerlei waarnemingen doen, maar ik kan me voorstellen dat er onder de andere onderzoekers toch meerdere zijn die op zo’n boot niets kunnen beginnen. Je zal maar vegetatie willen inventariseren op de plekken waar de IJsberen lopen.

kerk met school Longyearbyen 180815

dinsdag 18 augustus

Gisteren in Ny Ålesund alweer geen internet. En op de camping waar ik nu zit is dat ook niet.

Na een goede nacht zijn we gisteren allemaal vertrokken uit onze huisjes in Ny Ålesund. Volgend jaar komen daar pas weer Nederlanders. Rond 13.00 uur vertrokken met het vliegtuig richting Longyearbyen. Onderweg helaas weinig kunnen zien, dichte bewolking. Dus niets kunnen zien behalve het eerste en het laatste stukje van de trip.

Na de bagage in mijn tent gezet te hebben en een snelle maaltijd, zijn Mennobart en ik richting Longyearbyen gelopen (ca. 45 min). Onderweg zagen we zo nog een jonge Kleine Jager.

In Longyearbyen waan je je niet echt in een van de meest noordelijke dorpen op aarde. Er zijn veel winkels, vooral buitensportzaken. Maar er zijn ook restaurantjes en een supermarkt. We kwamen ook nog een groepje Brandganzen tegen hoog op de berghelling. Daaronder een geringde: oranje CJI, geringd in Schotland waar al deze Brandganzen overwinteren.

We hebben wat inkopen gedaan voor het ontbijt en om zelf wat te kunnen koken. Terug via de meest noordelijke kerk en een bergweg langs oude steenkoolafgravingen.

wie is de ware IJsberend

Vanochtend al gesproken met een journaliste van Het Dagblad van het Noorden en ook de mensen van de NOS waren al aanwezig op de camping. Het begint langzaam aan menens te worden. Het zal me wat worden komende week met al die onderzoekers, media mensen en toeristen op de boot.

Voordat ik naar het vliegveld liep nog foto's gemaakt van een Rosse Franjepoot bij de camping.

Rosse Franjepoot bij de camping Longyearbyen, 180815.